W celu oznaczenia stężenia określonych jonów w roztworze należy strącić je całkowicie w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który po odsączeniu suszy się i praży do uzyskania stałej masy. Tę metodę stosuje się m.in. w oznaczaniu zawartości jonów żelaza(III) w badanej próbce.
W wyniku reakcji strącania jonów Fe³⁺ za pomocą nadmiaru jonów wodorotlenkowych z roztworu wydziela się uwodniony tlenek żelaza(III):
2Fe³⁺ + 6OH⁻ → Fe₂O₃ ∙ 3H₂O↓
Wyodrębniony ilościowo osad praży się w temperaturze ok. 1000 °C do uzyskania bezwodnego Fe₂O₃.
Na podstawie: J. Minczewski, Z. Marczenko, Chemia analityczna, Warszawa 2022.
Aby oznaczyć stężenie jonów żelaza(III), z próbki roztworu o objętości 100 cm³ całkowicie strącono uwodniony tlenek żelaza(III). Osad wyodrębniono ilościowo, przeniesiono do tygla i prażono do uzyskania stałej masy tlenku żelaza(III), równej 0,040 g.
| Zadanie 14.1. (0–2) |
Oblicz stężenie molowe jonów żelaza(III) w badanym roztworze.
 |
| Zadanie 14.2. (0–1) |
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Aby ilościowo wyodrębnić uwodniony tlenek żelaza(III) z badanego roztworu, należy wykonać
A. dekantację.
B. destylację.
C. sączenie.
D. odparowanie pod wyciągiem.
= 𝟎, 𝟎𝟎𝟓 𝐦𝐨𝐥 ∙ 𝐝𝐦−𝟑 ALBO cFe3+ = 5 ∙ 1𝟎 −𝟑 𝐦𝐨𝐥 ∙ 𝐝𝐦−3
