Zadania maturalne z chemii

W tabeli podano wartości (zaokrąglone do liczb całkowitych) rozpuszczalności bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II) w wodzie w zakresie temperatury 0 ℃–100 ℃.

Na podstawie: J. Sawicka i in., Tablice chemiczne, Gdańsk 2016.

Do 150 g wody o temperaturze 20 ℃ dodano 70 g bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II).

a) Rozstrzygnij, jaki roztwór otrzymano – nasycony w równowadze z osadem czy nienasycony.

Rozstrzygnięcie: ………………………………………………………

b) Oblicz stężenie procentowe otrzymanego roztworu siarczanu(VI) miedzi(II).

W tabeli podano wartości (zaokrąglone do liczb całkowitych) rozpuszczalności bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II) w wodzie w zakresie temperatury 0 ℃–100 ℃.

Na podstawie: J. Sawicka i in., Tablice chemiczne, Gdańsk 2016.

Przeprowadzono doświadczenie, w którym próbkę stałego hydratu o wzorze CuSO₄ · 5H₂O zważono i poddano prażeniu.

Zmiany wyglądu próbki podczas doświadczenia przedstawiono w tabeli.

Po zakończeniu prażenia próbkę ponownie zważono i stwierdzono, że jej masa się zmieniła. Dodatkowo zaobserwowano, że powstała substancja – pozostawiona przez pewien czas na powietrzu – przyjęła niebieską barwę.

Oceń prawdziwość zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

Kwas tiosiarkowy (kwas trioksotiosiarkowy) to związek o wzorze H₂S₂O₃. Wartości jego stałych dysocjacji wynoszą – odpowiednio – 𝐾_a1 = 0,25 i 𝐾_a2 = 1,82 ∙ 10⁻²
. Jon S₂O₃^2– ma strukturę analogiczną do jonu SO₄^2–. Poniżej przedstawiono jeden z możliwych wzorów elektronowych opisujących strukturę tego anionu.

Kwas tiosiarkowy jest substancją nietrwałą, w przeciwieństwie do jego soli – tiosiarczanów. Tiosiarczan sodu można otrzymać w wyniku ogrzewania wodnego roztworu Na₂SO₃ z zawiesiną koloidalnej siarki. Zachodzi wówczas reakcja opisana równaniem:

Na₂SO₃(aq)   +   S (s)     →     Na₂S₂O₃(aq)

Ten związek krystalizuje z roztworu jako sól uwodniona.

Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2018; C. Housecroft, A.G. Sharpe, Inorganic chemistry, Harlow 2018.

Jeden z anionów kwasu tiosiarkowego ulega dysocjacji zasadowej. Stała 𝐾_b tego procesu jest równa 5,49 ∙ 10⁻¹³.

Uzupełnij schemat tak, aby powstało równanie procesu dysocjacji zasadowej opisanego anionu kwasu tiosiarkowego. Zastosuj definicję kwasu i zasady Brønsteda.

Kwas tiosiarkowy (kwas trioksotiosiarkowy) to związek o wzorze H₂S₂O₃. Wartości jego stałych dysocjacji wynoszą – odpowiednio – 𝐾_a1 = 0,25 i 𝐾_a2 = 1,82 ∙ 10⁻²
. Jon S₂O₃^2– ma strukturę analogiczną do jonu SO₄^2–. Poniżej przedstawiono jeden z możliwych wzorów elektronowych opisujących strukturę tego anionu.

Kwas tiosiarkowy jest substancją nietrwałą, w przeciwieństwie do jego soli – tiosiarczanów. Tiosiarczan sodu można otrzymać w wyniku ogrzewania wodnego roztworu Na₂SO₃ z zawiesiną koloidalnej siarki. Zachodzi wówczas reakcja opisana równaniem:

Na₂SO₃(aq)   +   S (s)     →     Na₂S₂O₃(aq)

Ten związek krystalizuje z roztworu jako sól uwodniona.

Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2018; C. Housecroft, A.G. Sharpe, Inorganic chemistry, Harlow 2018.

Zmieszano 100 cm³ roztworu AgNO₃ o stężeniu 0,10 mol ∙ dm⁻³ i 50 cm³ roztworu Na₂S₂O₃ o takim samym stężeniu. Strącił się biały osad tiosiarczanu srebra(I), który szybko zaczął żółknąć, a następnie zmienił barwę na czarną. Powstały osad odsączono. Po dodaniu roztworu wodorotlenku baru do przesączu pojawił się biały osad. Stwierdzono, że otrzymane stałe substancje to Ag₂S (czarny osad) i BaSO₄ (biały osad).

Napisz w formie jonowej równanie reakcji rozkładu tiosiarczanu srebra(I). Uwzględnij udział wody w tym procesie.

Kwas tiosiarkowy (kwas trioksotiosiarkowy) to związek o wzorze H₂S₂O₃. Wartości jego stałych dysocjacji wynoszą – odpowiednio – 𝐾_a1 = 0,25 i 𝐾_a2 = 1,82 ∙ 10⁻²
. Jon S₂O₃^2– ma strukturę analogiczną do jonu SO₄^2–. Poniżej przedstawiono jeden z możliwych wzorów elektronowych opisujących strukturę tego anionu.

Kwas tiosiarkowy jest substancją nietrwałą, w przeciwieństwie do jego soli – tiosiarczanów. Tiosiarczan sodu można otrzymać w wyniku ogrzewania wodnego roztworu Na₂SO₃ z zawiesiną koloidalnej siarki. Zachodzi wówczas reakcja opisana równaniem:

Na₂SO₃(aq)   +   S (s)     →     Na₂S₂O₃(aq)

Ten związek krystalizuje z roztworu jako sól uwodniona.

Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2018; C. Housecroft, A.G. Sharpe, Inorganic chemistry, Harlow 2018.

W reakcji syntezy tiosiarczanu sodu z 1,26 g bezwodnego siarczanu(IV) sodu i nadmiaru siarki powstało 2,48 g uwodnionego tiosiarczanu sodu.

Oblicz masę wody hydratacyjnej zawartej w wydzielonym tiosiarczanie sodu. Wynik napisz w zaokrągleniu do 𝟎, 𝟎𝟏 𝐠. Następnie wyznacz i napisz wzór wydzielonego hydratu. Przyjmij, że wydajność reakcji otrzymywania tiosiarczanu sodu wynosi 100 %.

Wzór hydratu: ………….……………….…………………………………

Kwas tiosiarkowy (kwas trioksotiosiarkowy) to związek o wzorze H₂S₂O₃. Wartości jego stałych dysocjacji wynoszą – odpowiednio – 𝐾_a1 = 0,25 i 𝐾_a2 = 1,82 ∙ 10⁻²
. Jon S₂O₃^2– ma strukturę analogiczną do jonu SO₄^2–. Poniżej przedstawiono jeden z możliwych wzorów elektronowych opisujących strukturę tego anionu.

Kwas tiosiarkowy jest substancją nietrwałą, w przeciwieństwie do jego soli – tiosiarczanów. Tiosiarczan sodu można otrzymać w wyniku ogrzewania wodnego roztworu Na₂SO₃ z zawiesiną koloidalnej siarki. Zachodzi wówczas reakcja opisana równaniem:

Na₂SO₃(aq)   +   S (s)     →     Na₂S₂O₃(aq)

Ten związek krystalizuje z roztworu jako sól uwodniona.

Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2018; C. Housecroft, A.G. Sharpe, Inorganic chemistry, Harlow 2018.

Tiosiarczan sodu reaguje z bromem i jest stosowany do jego neutralizacji. Reakcja zachodzi zgodnie ze schematem:

S₂O₃^2– + Br₂ + H₂O → SO₄^2– + H⁺ + Br^–

a) Uzupełnij schemat. Wpisz liczbę elektronów pobranych oraz liczbę elektronów oddanych przez 𝟏 𝐦𝐨𝐥 substratu. Wartości zapisz z odpowiednim znakiem (+, –).

b) Uzupełnij współczynniki stechiometryczne w poniższym schemacie.

……. S₂O₃^2– + ……. Br₂ + ……. H₂O → ……. SO₄^2– + ……. H⁺ + ……. Br^–

Zadanie uczniów polegało na zaprojektowaniu doświadczenia, za pomocą którego można otrzymać osad siarczku żelaza(II). Uczniowie przedstawili dwa projekty zgodne ze schematem:

Po wykonaniu – zgodnie z zaproponowanymi projektami – doświadczenia okazało się, że osad siarczku żelaza(II) powstał tylko w jednej probówce.

Napisz, w której probówce (I albo II) powstał osad siarczku żelaza(II). Uzasadnij odpowiedź. Odwołaj się do stężeń jonów niezbędnych do powstania osadu w obu probówkach.

Osad powstał w probówce: ………………………………………………
Uzasadnienie:

Przeprowadzono doświadczenie zilustrowane schematem:

Dokończ zdanie. Wybierz odpowiedź A albo B oraz odpowiedź 1. albo 2.

Reakcja chemiczna zaszła tylko

Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, która zachodzi podczas doświadczenia.

O dwóch węglowodorach X i Y wiadomo, że:

• są izomerami
• cząsteczka każdego z nich zawiera łącznie 15 atomów węgla i wodoru.

W tabeli podano informacje dotyczące budowy cząsteczki węglowodoru X.

Węglowodór Y reaguje z wodnym roztworem manganianu(VII) potasu, a organicznym produktem tej reakcji jest 2-metylobutano-1,2-diol. W reakcji tego węglowodoru z wodą powstaje mieszanina produktów.

Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) lub uproszczony węglowodoru X.

Napisz wzory produktów opisanej reakcji węglowodoru Y z wodą. Zastosuj wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych.

Dokończ zdanie. Wybierz odpowiedź A albo B oraz odpowiedź 1., 2. albo 3.

Reakcja węglowodoru Y z wodą to reakcja

Przeprowadzono doświadczenie zgodnie z poniższym schematem.

Napisz wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych oznaczonych na schemacie literami A, B oraz C.